Hoe schrijft hij dan?

Internet is een andere manier van communiceren met de doelgroep. Veel webschrijvers beseffen dat niet en zetten de gebruikelijke manier van communiceren gewoon voort op het internet.  Ze kloppen zichzelf op de borst, vertellen honderduit over hun prestaties en belevenissen, maar hebben nauwelijks oog voor wat de bezoeker wil lezen. Hij krijgt niet direct antwoord op zijn vragen en de kans bestaat dat hij weer snel de benen neemt. Bezoekers van websites zijn ongeduldig. Hoe doen politici het eigenlijk op het web?

Wat wil de ‘homo politicus’?

Hij wil dat mensen op zijn partij gaan stemmen (en zij wil dat ook, als ze een zij is). Dan moet je de bezoeker van de site dus overtuigen. Hoe doe je dat? Door hem zo snel en zo goed mogelijk antwoord te geven op zijn vragen.

• Wat gebeurt er met de AOW? 
• Kan de kinderopvang niet goedkoper? 
• Hoe diervriendelijk is deze partij?

De kiezer stemt in weerwil van de huidige BN’er-cultuur nog altijd op een partij die zijn standpunten vertegenwoordigt. En dus niet op een politicus.

De partijsite

Een aantal partijen geeft inderdaad snel antwoord op deze vragen. Zo kun je op de site van de PvdA direct naar de standpunten en uit een trefwoordenlijst je keuze maken. Snel en overzichtelijk. Bij het CDA kun je je profiel invullen en krijg je dan de voor jou relevante standpunten te zien. Andere partijen hebben domweg het verkiezingsprogramma online gezet. Dat is een gemiste kans, want de stelregel zou moeten zijn: geef de bezoeker zo snel mogelijk wat hij wil. Hoe doe je dat? Door je bij het schrijven van de site steeds te verplaatsen in de lezer en niet uit te gaan van jezelf: een website is er niet voor het ego van de schrijver!

De personal site

De meeste - maar niet alle - politici hebben nu ook een persoonlijke site. Dat is doorgaans een weblog en dat weblog is meestal een traditioneel dagboek (lifelog). We kennen de oudgedienden als Zalm en Marijnissen, maar nu de verkiezingskaravanen door het land trekken, zijn er veel lifelogs bij gekomen. Groenlinks On Tour bijvoorbeeld. Ook de JP de MP heeft nu een lifelog: ‘gisteren presenteerde ik mijn boek’, schrijft Balkenende.
Het lifelog vind ik de minst interessante vorm van webpolitiek bedrijven. Het is te veel egopolitiek. De lifelogs zullen zeker veel bezocht worden, maar of ze de zwevende kiezer overtuigen, betwijfel ik. In het kader van de verkiezingen lijkt me dat toch je belangrijkste doel.  Dan maar liever geen weblog zoals Bas van der Vlies. Misschien is hij wel de beste webpoliticus van allen: het beste lifelog is geen lifelog! 

Max Dohle